Terapia ericksonowska

Podejście ericksonowskie charakteryzuje głęboki szacunek do tego, w jaki sposób klient przeżywa swoje życie.
Podstawowym filarem tej terapii jest koncepcja spożytkowania. Chodzi o to, że wszystko co klient wnosi do terapii – przekonania, wartości, zachowania i emocje - może być wykorzystane do rozwiązania trudności i osiągnięcia celu.

U podstaw tego podejścia leży przekonanie, że każdy z nas ma zasoby, które może wykorzystać do poprawy jakości swojego życia. Istotnym elementem tej terapii jest ukierunkowanie na przyszłość.

Terapeuta ericksonowski nie oferuje gotowych recept. Stara się spotkać z klientem w jego świecie, w kontekście w którym on żyje. Ważne jest to, jakie znaczenie klient przypisuje swojej sytuacji i swoim trudnościom. Zrozumienie tego pomaga w poszukiwaniu indywidualnego rozwiązania.

Nazwa tego kierunku w psychoterapii wywodzi się od jego twórcy, psychiatry i psychoterapeuty Miltona H. Ericksona (1901-1980).